Η ιστορία του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου «ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ»

Η ιστορία του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου

«ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ»

Η ιστορία του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής «ΔΡΟΜΟΚΑΪΤΕΙΟ» ξεκίνησε «εν Χίω, σήμερον τη δεκάτην τρίτην του μηνός Φεβρουαρίου του χιλιοστού οκτακοσιοστού ογδοηκοστού (1880) έτους εν τω Ελληνικώ Προξενικώ Καταστήματι, κειμένω επί της οδού Απλωταριάς της πόλεως ταύτης, στο οποίο προσήλθε ο Ζωρζής Δρομοκαΐτης και έλαβε χώραν η σύνταξη της Διαθήκης του, με την οποίαν ίδρυσε το λαμπρό κληροδότημα».
Η ιστορία του Ψυχιατρικού Νοσοκομείου ξεκινάει την 1η Οκτωβρίου 1887. Σήμερα, μετά από 127 χρόνια λειτουργίας και κοινωνικής προσφοράς, διαθέτει 304 αναπτυγμένες ενδονοσοκομειακές ψυχιατρικές κλίνες και 205 εξωνοσοκομειακές κλίνες. Στο νοσοκομείο εργάζονται 550 άτομα υψηλής επιστημονικής κατάρτισης και εξυπηρετεί περίπου 15.000 ασθενείς κάθε χρόνο, αποτελώντας δικαίως ένα από τα αρτιότερα και σημαντικότερα ειδικά Νοσοκομεία της χώρας μας.
Σήμερα, στο Νοσοκομείο λειτουργούν τρεις Ψυχιατρικοί Τομείς, ο παθολογικός Τομέας, ο εργαστηριακός Τομέας και κάποια Διατομεακά τμήματα και Μονάδες.
Αποστολή του νοσοκομείου είναι να παρέχει πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια περίθαλψη, για κάθε πολίτη ανεξάρτητα από την οικονομική, κοινωνική και επαγγελματική του κατάσταση.
Εκτός των βασικών ψυχιατρικών υπηρεσιών και της νοσηλείας, σκοπός του νοσοκομείου είναι, η αγωγή ψυχικής υγείας στα πλαίσια της πρόληψης, η μετανοσοκομειακή φροντίδα, η ανάπτυξη και η προαγωγή της ιατρικής έρευνας.
Το Δρομοκαΐτειο είναι απλά ενταγμένο στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Ανωτάτη αρχή του Δρομοκαϊτείου είναι το Διοικητικό Συμβούλιο. 
Το μουσείο ιδρύθηκε τον Νοέμβριο του 1995, 108 χρόνια μετά από την ίδρυση του νοσοκομείου. Η όλη διαδικασία δημιουργίας του κράτησε πέντε χρόνια (από το 1990 έως το 1995) από την αρχική απόφαση δημιουργίας του, με μεγάλες δυσκολίες και προβλήματα. Στεγάζεται στο κτίριο Ψυχαγωγίας – Συνεδριακό κέντρο. Στους χώρους του μουσείου εκτίθενται διάφορα παλαιά αντικείμενα, είτε γενικής χρήσης όπως μαγνητόφωνο με πομπίνες, μουσικά όργανα, γραφομηχανές, μια παλιά μηχανή προβολής ταινιών, και άλλα προσωπικά είδη αποβιωσάντων ασθενών «εγκαταλείμματα», είτε ιατρικής χρήσης συσκευές όπως ηλεκτροσόκ, «ζουρλομανδύες», καρδιογράφοι και άλλα αντικείμενα. Υπάρχει ακόμη μεγάλος αριθμός φωτογραφιών που χρονολογούνται από τις αρχές του περασμένου αιώνα, γύρω στις 500, μαζί με τα γυάλινα αρνητικά. Σε αυτές τις φωτογραφίες καταγράφεται η ιστορία του νοσοκομείου στο διάβα των χρόνων. Μεταξύ άλλων μπορεί κανείς να δει σκηνές από το βουστάσιο, το χοιροστάσιο, το πτηνοτροφείο, το μελισσοκομείο, τον ελαιώνα. Επίσης υπάρχουν φωτογραφίες της περιοχής του Χαϊδαρίου και των όμορων δήμων, καθώς επίσης και της ευρύτερης περιοχής της πρωτεύουσας. Στα εκθέματα του μουσείου περιλαμβάνονται έργα των Κρυστάλλη, Μόσχου, Ιλβερστ, Λάβδα, Καραμάνου, υπογεγραμμένα και ανυπόγραφα, καθώς και φωτογραφίες που τους δείχνουν εν ώρα εργασίας, καθώς και σημειώσεις και συγγράμματα γνωστών λογοτεχνών όπως του Γ. Βιζυηνού, του Γ. Μιτσάκη, του Ρώμου Φιλύρα. Συνολικά το αρχειακό υλικό του μουσείου καλύπτει μεγάλο χρονικό διάστημα και αναδεικνύει τις αλλαγές της ψυχιατρικής περίθαλψης στο πέρασμα του χρόνου.