Δημήτρης Γιαχνής
Ο Δημήτρης Γιαχνής του Χαραλάμπους (Αθήνα, 24 Δεκεμβρίου 1915- 12 Οκτωβρίου 1999) ήταν Έλληνας συνδικαλιστής, ο οποίος χρημάτισε βουλευτής Β' Αθηνών. Ήταν επίσης Γενικός
Γραμματέας του Σωματείου των εργαζομένων στον Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρίκα Σμυρνάκη, που πέθανε πρόωρα και απέκτησαν ένα αγόρι και ένα κορίτσι.
Καταγόταν από οικογένεια προσφύγων που είχαν έρθει από τη Μικρά Ασία. Έπειτα από περιπλανήσεις, εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένειά του στο Χαϊδάρι . Από το 1941 άρχισε να εργάζεται στους ηλεκτρικούς σιδηροδρόμους όπου ανέπτυξε και αντιστασιακή δράση. Την ίδια περίοδο πολέμησε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός. Έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος(ΚΕΔΣΚ) και αγωνίστηκε για τον εκδημοκρατισμό των συνδικάτων.
Εξελέγη βουλευτής έπειτα από τις εκλογές του 1958. Ήταν επίσης υποψήφιος και στις επόμενες εκλογές, που διεξήχθησαν το 1961 αλλά δεν εξελέγη. Κατά τη διάρκεια της χούντας του 1967-74 υπέστη διώξεις.
Τέλος, Διετέλεσε ο πρώτος δήμαρχος Χαϊδαρίου μετά τη Μεταπολίτευση από το 1974 ως το 1978 και με δική του πρωτοβουλία ο χαρακτηρισμός του ιστορικού τόπου για το Παλατάκι και το κτήριο του Γύζη επεκτάθηκε και στην υπόλοιπη έκταση. Το όνομά του δόθηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο του Χαϊδαρίου.
Γραμματέας του Σωματείου των εργαζομένων στον Ηλεκτρικό Σιδηρόδρομο. Ήταν παντρεμένος με τη Μαρίκα Σμυρνάκη, που πέθανε πρόωρα και απέκτησαν ένα αγόρι και ένα κορίτσι.
Καταγόταν από οικογένεια προσφύγων που είχαν έρθει από τη Μικρά Ασία. Έπειτα από περιπλανήσεις, εγκαταστάθηκε μαζί με την οικογένειά του στο Χαϊδάρι . Από το 1941 άρχισε να εργάζεται στους ηλεκτρικούς σιδηροδρόμους όπου ανέπτυξε και αντιστασιακή δράση. Την ίδια περίοδο πολέμησε ως έφεδρος ανθυπολοχαγός. Έγινε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Δημοκρατικού Συνδικαλιστικού Κινήματος(ΚΕΔΣΚ) και αγωνίστηκε για τον εκδημοκρατισμό των συνδικάτων.
Εξελέγη βουλευτής έπειτα από τις εκλογές του 1958. Ήταν επίσης υποψήφιος και στις επόμενες εκλογές, που διεξήχθησαν το 1961 αλλά δεν εξελέγη. Κατά τη διάρκεια της χούντας του 1967-74 υπέστη διώξεις.
Τέλος, Διετέλεσε ο πρώτος δήμαρχος Χαϊδαρίου μετά τη Μεταπολίτευση από το 1974 ως το 1978 και με δική του πρωτοβουλία ο χαρακτηρισμός του ιστορικού τόπου για το Παλατάκι και το κτήριο του Γύζη επεκτάθηκε και στην υπόλοιπη έκταση. Το όνομά του δόθηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο του Χαϊδαρίου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου