Η τεχνική κατασκευής των βυζαντινών ψηφιδωτών

Η τεχνική κατασκευής των βυζαντινών ψηφιδωτών     

 Στους Βυζαντινούς ναούς τα ψηφιδωτά καταλάμβαναν τα τμήματα των τοίχων καθώς και την οροφή, δηλαδή τους θόλους και τον τρούλο, ενώ οι στις χαμηλότερες επιφάνειες των τοίχων καλύπτονται από μαρμάρινες πλάκες. Όπως όλοι γνωρίζουμε τα ψηφιδωτά αποτελούνε μια επίπονη και μακρόχρονη εργασία, συγκεκριμένα οι τεχνίτες αυτών των παραστάσεων έπρεπε να έχουν μεγάλη υπομονή και χρόνο για να κατασκευάσουνε αυτό το έργο με την τοποθέτηση τεραστίων αριθμών ψηφίδων. Αυτές κατασκευάζονταν από το κόψιμο διαφόρων υλικών, που ήταν συχνά ακριβά και σπάνια , όπως μάρμαρο και διαφόρων χρωμάτων πέτρες(π.χ. κεραμίδι και χρωματιστή υαλόμαζα). Στο Δαφνί και σε άλλες εκκλησίες αυτό που έκανε τα ψηφιδωτά τόσο λαμπρά και όμορφα στην όψη είναι η χρήση χρυσών και αργυρών ψηφίδων. Οι χρυσές και οι αργυρές ψηφίδες κατασκευάζονταν πάνω σε ένα στρώμα ειδικά επεξεργασμένου γυαλιού όπου άπλωναν κόλα και ακολούθως ένα λεπτότατο φύλλο χρυσού ή ασημιού και αυτό με τη σειρά του το κάλυπταν με λεπτό προστατευτικό στρώμα γυαλιού. Μετά από την προσεκτική επιλογή ψηφίδων ακολουθούσε η προετοιμασία του τοίχου που τοποθετούνταν τα ψηφιδωτά. Για να προφυλαχτούν από την υγρασία τα ψηφιδωτά για την στεγανοποίηση του τοίχου αυτού χρησιμοποιούσανε πίσσα.