Η Πτώση Του Μεσολογγίου

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙΟΥ          

Κατά την περίοδο 1821-1827 η Επανάσταση απλώθηκε στη Πελοπόννησο και σε ορισμένα νησιά του Αιγαίου. Μετά τις συγκρούσεις  του 1824 η Επανάσταση άρχισε να κλονίζεται και αυτό ακριβώς απέδειξε η Πτώση Του Μεσολογγίου (10/4/1826).  Μετά από αυτό το γεγονός ο Ιμπραήμ κατευθύνθηκε προς την Πελοπόννησο, ενώ ο Κιουταχής είχε τεθεί υπεύθυνος για την αποκατάσταση της Οθωμανικής κυριαρχίας στη Στερεά Ελλάδα. Το έργο του Κιουταχή αποδείχτηκε ιδιαίτερα απλό καθώς η πλειοψηφία των οπλαρχηγών της Ρούμελης αγνόησε τις προτροπές του Καραϊσκάκη για να συνεχίσουν να μάχονται, ενώ οι περισσότεροι από αυτούς κατέληξαν σε συμφωνίες με τον Κιουταχή, τα λεγόμενα καπάκια. Οι οπλαρχηγοί που δεν υπέκυψαν σε συμφωνίες, κατέφυγαν μυστικά στην Πελοπόννησο ενώ οι εναπομείναντες στη Στερεά Ελλάδα συνθηκολόγησαν με τα τουρκικά στρατεύματα τα οποία διατηρώντας ειρηνική στάση προς τους κατοίκους  έσπευσαν προς την κατάληψη του κάστρου των Αθηνών, το τελευταίο εναπομείναν ελληνικό οχυρό.  Στις 28 Ιουνίου 1826 ο Κιουταχής ηγούμενος ενός μεγάλου στρατεύματος, αφού κατέρριψε τη γενναία αντίσταση των επαναστατών, με την βοήθεια στρατευμάτων του Ομέρ πασά, εισέβαλε στην Αττική όπου οι αγανακτισμένοι λόγω της δυσβάστακτης φορολογίας πολίτες υποτάχθηκαν πρόθυμα. Μέσα σε λίγες μέρες ο Οθωμανικός στρατός αφού κατέλαβε τα περίχωρα της Αθήνας ξεκίνησε να πολιορκεί τα αδύναμα τείχη της πόλης με αποτέλεσμα την πτώση της  στης 3 Αυγούστου. Οι υπερασπιστές της πόλης κατέφυγαν στην Ακρόπολη όπου και πολιορκήθηκαν για 10 μήνες.