Η μονή Δαφνίου στα μετεπαναστατικά χρόνια

Η μονή Δαφνίου στα μετεπαναστατικά χρόνια

Μετά την επανάσταση του 1821 η μονή ήταν πλήρως ερημωμένη. ο Αγαθάγγελος σύμφωνα με πηγές ήταν ο τελευταίος ηγούμενος και ανάλαβε και διατήρησε το αξίωμα από το 1815 μέχρι και μια δεκαπενταετία αργότερα. Αν και είχε και την ευθύνη της μονής , κατοικούσε στο κέντρο της Αθήνας δηλαδή , αρκετά μακριά από αυτήν.  Στο μοναστήρι πιθανότατα διέμενε μόνο κάποιος ηλικιωμένος φύλακας, για να φροντίζει και να προσέχει την εκκλησία. Προκειμένου να επιτραπεί το στενό πέρασμα από και προς την Αθήνα , στο χώρο του Δαφνίου εγκαταστάθηκαν βάρβαροι στρατιώτες  κατά την περίοδο 1838-1839. Ο Δανός συγγραφέας Hans Christian Andersen μας άφησε μια αρκετά λεπτομερή και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα περιγραφή του μοναστηριού: «[…] Κοντά μας σε μεγάλη έκταση απλώνονταν τα ερείπια του μοναστηριού. Ψηλά τείχη, που στις σχισμάδες τους φύτρωναν θάμνοι και περικοκλάδες, το περιτριγύριζαν. Εκείκοντά είχαν κτίσει δύο ξύλινες παράγκες. Η μία ήταν κάτι σαν καφενείο κι η άλλη πάλι ένα είδος μαγαζιού για τους μοναχικούς ταξιδιώτες. Οι ξύλινες αυτές παράγκες κοντά στα χαλάσματα έβαζαν, θαρρείς, στο τοπίο την τελευταία πινελιά της ελληνικής μελαγχολίας[…]. Μπήκαμε στην αυλή της μονής […].Προχωρούσαμε προσεκτικά βήμα προς βήμα, μη βουλιάξουμε. Έτσι φτάσαμε στο απέναντι τείχος. Από κει μας φάνηκε πως θα ανεβαίναμε ευκολότερα και σε λίγο φτάσαμε στη μισογκρεμισμένη στέγη της εκκλησίας. Όσο καταστραμμένο ήταν το κτίριο, τόσο πυκνότατη βλάστηση το σκέπαζε[…]Στη μέση του μοναστηριού τα κελιά των καλόγηρων έχουν μεταβληθεί σ' ένα μεγάλο στάβλο, όπου οι χωροφύλακες βάζουν τ' άλογά τους[…].  Είναι μια θαυμάσια εκκλησιά, που μπορεί και τώρα ακόμα να επισκευαστεί. Στεκόμασταν κάτω απ' τον τρούλο της, που το αστραφτερό μωσαϊκό του εικόνιζε το Χριστό». Όταν οι Γάλλοι στρατιώτες έφυγαν απ΄το Δαφνί δημιουργήθηκε στην μονή μια μικρή ομάδα από μοναχές. Μια από αυτές, η Μάρθα, διηγήθηκε τον μύθο σχετικά με την ίδρυση του μοναστηρίου από την βασίλισσα Δάφνη στον Γεώργιο Λαμπάκη. Οι αρχές φρόντισαν αισθητά για την ασφάλεια των περιοχών της πόλης. Ο περίπατος στην ιερά οδό και στον Σκαραμαγκά ήταν από τις πιο δημοφιλής.